Heimwee
20Jun07
In diezelfde stoel gezeten,
van tien maanden geleden.
Niks en alles is veranderd.
Vele paden zijn bewandeld.
En mijn hart, dat gaat tekeer
want het uitzicht is niet meer.
Wat het was toen ik hier kwam,
zonder weet en zonder schram.
En ik weet nu wat het is,
dat ik zocht en dat ik vond.
En ik vraag vergiffenis
Voor de band die’k heb verwond
En ik wou dat ik weer had,
wat’t verleden van me stal:
Nieuweling, de grote stad.
perspectieven, maar vooral,
‘t kind van tien maanden geleden,
in diezelfde stoel gezeten.
Filed under: Poëzie | 1 Comment
Mooi Rupert!