Veraf
27Jun07
Vandaag leef ik in de toekomst. Ik trek me op aan wat nog komt. Maar op een dag heb je een kantelmoment. Een punt waarop wat kwam meer is dan wat nog komen gaat. Een verandering van zwaartepunt. Van morgen naar gisteren. En ik weet het niet, maar ik vrees dat dat pijn zal doen. Ik vrees dat een moeizaam proces zal nodig zijn om te leren genieten van herinneringen en niet langer onverstoord door te marcheren naar die allesbiedende toekomst. Ik weet het niet, maar ik vrees dat dat pijn zal doen.
Filed under: Filosofie in de breedste zin van het woord | 5 Comments
gefeliciteerd met je kantelmoment…
Jij bent toch nog wat jong voor een midlife-crisis?
Ik tracht erop te anticiperen
Zolang je geen foeilelijk sportwagentje koopt, zal niemand zich zorgen maken denk ik…
Sterkte er maar mee.