Archive Page 2
Omdat hij geslaagd is en momenteel dus keihard feest!
Filed under: Wat ik doe en u niet interesseert | 12 Comments
Gesprekken
Gesprekken zijn soms bokspartijen en soms voetbalmatchen. Zinsneden worden dan mokerslagen of scherpe tackles. En na een tackle glimlachend naar het publiek lonken is wel het liefste dat ik doe. De opponent blijft geveld achter en verkrampt terwijl hij net niet natrapt. Want wie natrapt krijgt rood en kan dientengevolge geen beschaafd gesprek voeren. Een gentleman loopt op het randje zonder vallen. Elke zet blijft even vrolijk als zeker. Tot een van beiden versuft dreigt achterover te donderen. De ander springt naar voren en vangt zijn dappere tegenstander op. Soms zijn gesprekken als strandpaletjesspelletjes. Met de voetjes in de branding de zon laten zien dat wij twee verliefd zijn en daarom het balletje via wisselwerking naar elkaar toespelen. Zo lief kan het zijn en ook zo gemeen. Ik hou van gesprekken, dat voel je meteen.
Filed under: Filosofie in de breedste zin van het woord | 2 Comments
Veraf
Vandaag leef ik in de toekomst. Ik trek me op aan wat nog komt. Maar op een dag heb je een kantelmoment. Een punt waarop wat kwam meer is dan wat nog komen gaat. Een verandering van zwaartepunt. Van morgen naar gisteren. En ik weet het niet, maar ik vrees dat dat pijn zal doen. Ik vrees dat een moeizaam proces zal nodig zijn om te leren genieten van herinneringen en niet langer onverstoord door te marcheren naar die allesbiedende toekomst. Ik weet het niet, maar ik vrees dat dat pijn zal doen.
Filed under: Filosofie in de breedste zin van het woord | 5 Comments
Heimwee
In diezelfde stoel gezeten,
van tien maanden geleden.
Niks en alles is veranderd.
Vele paden zijn bewandeld.
En mijn hart, dat gaat tekeer
want het uitzicht is niet meer.
Wat het was toen ik hier kwam,
zonder weet en zonder schram.
En ik weet nu wat het is,
dat ik zocht en dat ik vond.
En ik vraag vergiffenis
Voor de band die’k heb verwond
En ik wou dat ik weer had,
wat’t verleden van me stal:
Nieuweling, de grote stad.
perspectieven, maar vooral,
‘t kind van tien maanden geleden,
in diezelfde stoel gezeten.
Filed under: Poëzie | 1 Comment
If I say Rupert, y’all say Reven
Als je iedereen ter wereld zou indelen in een groep van mensen die te weinig hun ogenblikkelijke neigingen vervullen en een groep die beter wat minder in het moment leeft, om nadien elkeen uit de eerste groep een dodelijk injectie toe te dienen, dan zou ik er ongetwijfeld het bijltje niet bij neerleggen. Waarom niet? Omdat ik ontegensprekelijk tot de tweede groep behoor. Soms vloek ik omdat het zo moeilijk is de momentane chillsels niet te pinchen. Aan de andere kant is het natuurlijk wel fucking cool om te doen wat je ‘t leukste lijkt, te gaan waar je neus je leidt. Zo werd er vandaag naar de Spar gegaan. Shit, het leven wordt duur. En je kent het spreekwoord. Als het leven duur wordt, wordt Spar nog duurder. -Wat zou ik een goede advertiser zijn- Ja, voor een aquarius orange, drie blikjes cola, een zakje mini lollies met fruitsmaken en een pizza hawaii van Dr Oetker betaal je al gauw zo’n zeven euro en drie cent. De klootzakken van Spar vragen dan ook 55 cent voor een blik cola. Hoewel ik niet zo snel grote woorden en in de mond neem meen ik dat klootzak hier toch op zijn plaats is, te meer omdat ik automaten ken die minder vragen en een gratis koelingsdienst leveren. Overigens had ik geen rugzak mee en bood men mij geen plastiek zakje aan. What the dizz? Geen plastiek zakje? Contempleerde ik luidop. De zeer vriendelijk kassierster wees me erop dat zij al geruime tijd de gratis-zakjesdienst hadden ingeruild tegen zakjesverkoop. Ik kreeg een zakje voor tien cent met daarop een kunstwerk van Roger Raveel. In principe wel een goede zaak dat men mij laat betalen voor mijn nalatigheid geen rugzak mee te nemen en voor mijn bijdrage tot de afvalhoop. Ook de opgelegde kunstervaring zal geen mens kwaad doen. De aandachtige lezer heeft het al gemerkt, de conservatieve heeft er zich misschien aan gestoord maar het is zo. Tegenwoordig voel ik me heel erg hiphop. Dokter Dré en Snoop Dogg zijn nu eenmaal de shit en ook ik bang de laatste dagen mee met hun bumpy beats. Ik cripwalk, freestyle, geef mensen Will Smith handshakes en ik beat-to-the-box. Dat Puff Daddy-in-Bad-Boy-for-life-clipgevoel. Pretty fly, voor een dag of 4.
Filed under: Wat ik doe en u niet interesseert | 1 Comment
FLICKR PHOTOS
