Mezelf – Prof Engels : 1-0

08Mei07

Ik kom buiten en zie het hemelwater met liters tegelijk neerstorten op het hulpeloze asfalt. Links van mij staan enkele honderden kinderen in een soort van tent luidkeels te zingen over het watertekort op deze planeet. Hun frivole stemmetjes komen het geplets van het neergutsende water amper te boven. Oh ironie. Maar het leven gaat door en ikzelf ook. Als het regent in de stad zijn er twee soorten mensen: De paraplu’s en de rest. De rest heeft onwrikbaar ongelijk. Ik vertel u dan ook met ongeziene graagte dat ik heden ten dage tot de paraplu’s behoor. Beschut door het purisme dat regenscherm heet wandel ik in een zomerse droogte door Gent. Maar wie loopt er mij met kop in kas en lekker doorweekt voorbij? Mijn professor Engels! Glimlachend pas ik het psychologische scorebord aan. 1-0. Nu maar hopen dat het tegen eind juni 6-0 staat en niet 1-5.

Advertenties


2 Responses to “Mezelf – Prof Engels : 1-0”

  1. Ik haat paraplu’s liever een pet of gewoon nat regenen. En als ik er een heb vergeet ik hem wel weer ergens.

    Groetjes Chantal.

  2. Zonder paraplu krijg je al die andere paraplu’s in je gezicht! Dat is niet alleen een regenscherm, al is dat dan een purisme…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: